Ik hou van sport. Of het nu een Champions League-wedstrijd is of de Olympische Spelen: ik kijk, leef mee, voel me verbonden. Toch viel het me dit jaar op dat de Spelen in Parijs lang niet echt bij me binnenkwamen. Totdat het begon. Tot de eerste Nederlandse topsporters weer met hart en ziel hun dromen achterna gingen. Dan komt dat gevoel meteen terug. Trots. Verbondenheid. Alsof je ze persoonlijk kent.
Ik geniet van mensen die ergens vol voor gaan. Die het uiterste uit hun talent willen halen. Die elke dag opnieuw kiezen voor de moeilijke weg. Het inspireert me. Altijd.
Juist daarom vind ik het zo moeilijk om te zien hoe weinig er geregeld is voor topsporters ná hun carrière. Terwijl ze vaak alles opzij hebben gezet voor dat ene doel, blijven ze na afloop met lege handen achter. Geen plan. Geen vangnet. Geen perspectief. Terwijl ze ons jarenlang zoveel hebben gegeven.
Wie zorgt er voor de sporter na de topsportcarrière?
Zolang je presteert, is er aandacht. Je krijgt waardering, staat in de schijnwerpers, mensen weten je te vinden. Maar zodra je stopt, lijkt het alsof je ineens niet meer meetelt. Wat je jarenlang hebt gegeven, wordt dan bijna vergeten. En dat doet pijn.
Ik betrap mezelf daar ook op. Als een Nederlandse sporter goud wint, voel ik me trots. Maar een paar dagen later richt ik mijn aandacht alweer op iets anders. Die betrokkenheid is vaak tijdelijk. Terwijl de sporter achterblijft met vragen die veel dieper gaan.
Er is het beeld dat topsporters goed worden opgevangen. Maar dat geldt alleen voor een klein aantal mensen aan de top. De groep die we op televisie zien, die grote sponsors heeft. In Nederland zijn dat er misschien 500. Maar daarnaast is er een veel grotere groep (meer dan 9.500 topsporters) die net zo hard werkt. Die zich net zo veel opoffert. Maar waar geen aandacht voor is. En dus ook weinig steun.
''We moeten stoppen met kijken naar wat iets oplevert op de korte termijn. Soms moet je gewoon iemand helpen, omdat het nodig is.''
Na de sport volgt vaak onzekerheid
Veel sporters bouwen tijdens hun carrière niets op buiten hun sport. Ze hebben geen opleiding kunnen afronden. Geen netwerk in de samenleving. Geen inkomen dat hen helpt om nieuwe stappen te zetten. En ook geen vertrouwen meer in een omgeving die vaak vooral iets van hen wil op het moment dat ze presteren.
Terwijl ze juist zó veel in huis hebben. Ze kunnen doorzetten, samenwerken, omgaan met druk, doelen stellen en bereiken. Kwaliteiten waar bedrijven naar op zoek zijn. En toch lukt het veel sporters niet om aansluiting te vinden bij het werkende leven. Niet omdat ze het niet kunnen. Maar omdat niemand ze helpt om de juiste ingang te vinden.
Wat wél nodig is: meer collectiviteit in de begeleiding van topsporters
Als we topsporters écht verder willen helpen, dan moeten we stoppen met denken in losse onderdelen. Het begint bij samenwerking. Bij een systeem waarin iedereen meedoet. Waarin sporters, bedrijven en sportorganisaties elkaar versterken in plaats van naast elkaar opereren.
Topsporters brengen eigenschappen mee die je nergens anders vindt. Ze zijn gedreven, wendbaar en loyaal. Maar ze hebben ook perspectief nodig. Inkomenszekerheid. Kans op groei. Niet pas als alles achter de rug is, maar juist tijdens hun sportcarrière.
Clubs en bonden kunnen daarin veel betekenen. Door zich niet alleen als sportorganisatie, maar ook als werkgever op te stellen. Door verantwoordelijkheid te nemen voor het hele traject van een sporter — ook buiten het veld.
En bedrijven? Die krijgen via TopsportNetwerk toegang tot mensen met een unieke mentaliteit. Die echt iets toevoegen. Maar ze leveren ook iets terug. Door te investeren in ontwikkeling. Door ruimte te maken. Door niet alleen te halen, maar ook te brengen.
Dat is waar wij in geloven. Een systeem waarin lusten en lasten eerlijk verdeeld zijn. Waar iedereen iets bijdraagt én er beter van wordt. Niet uit verplichting, maar omdat het klopt.
Daar werken we elke dag aan. Want alleen dan kunnen topsporters bouwen aan een toekomst die ze verdienen.
Waar sporters en bedrijven elkaar echt versterken
Voor bedrijven bieden we lidmaatschappen aan waarmee ze structureel onderdeel worden van het netwerk. Ze krijgen toegang tot een pool van topsporters met een unieke mentaliteit. Ze kunnen meedoen aan leiderschapssessies, sparren over thema’s als vitaliteit en verandering en nieuwe verbindingen leggen met talent dat zich buiten de standaardstructuren ontwikkelt.
Bedrijven profiteren van de inzet, flexibiliteit en teamgeest die topsporters meebrengen en van de kracht van ons netwerk. Maar net zo belangrijk: ze leveren een bijdrage aan de toekomst van mensen die het verdienen. Niet als sponsoring, maar als samenwerking.
Een praktijkvoorbeeld: AEGIR-Marine, Isabelle en Arianne
Hoe dat eruitziet? Bekijk hieronder het verhaal van AEGIR-Marine, en wat hun samenwerking met TopsportNetwerk heeft betekend voor topsporters Isabelle van Elst en Arianne van de Loosdrecht.
Samen verantwoordelijk
Topsporters zijn zoveel meer dan een medaille of een moment op televisie. Ze zijn mensen met discipline, ervaring en een verhaal. Die verhaal stopt niet na hun laatste wedstrijd. Ze hebben nog veel te geven. Maar dan moeten we wél zorgen dat ze een plek vinden waar ze opnieuw kunnen groeien.
Ik geloof dat het kan en dat het moet. Omdat het eerlijk is. En omdat het werkt.
Wil je weten wat jouw rol hierin kan zijn? Ik denk graag met je mee.